Vriendschap tussen man en vrouw, kan dat?

 

Platonische vriendschappen tussen mannen en vrouwen zijn mogelijk. Als je een vrouw bent. Bij mannen is seksuele of fysieke aantrekking vrijwel altijd een factor. Dat is de conclusie van een nieuwe psychologische studie over platonische vriendschappen waarover webmagazine Vice bericht.

 

De resultaten van een studie zijn niet bijster verrassend, maar wel amusant. Tientallen koppels die er enkel een vriendschappelijke relatie op nahielden werden apart ondervraagd over hun vriendschap en hun aantrekking tot elkaar. Daaruit bleek:

 

Op een schaal van 1 (niet) tot 9 (zeer sterk) situeren mannen hun aantrekking tot hun vriendinnen op 4,94, vrouwen schatten hun aantrekking tot mannen gemiddeld rond 3,97 in.

 

Mannen dachten dat hun vriendinnen zich veel meer aangetrokken voelden tot hen dan in werkelijkheid het geval was.

 

Vrouwen dachten dat hun mannelijke vrienden minder fysische aantrekking tot hen voelden dan de statistieken aangeven.

 

Vrouwen voelen zich dus minder aangetrokken tot hun vrienden en gaan ervan uit dat die dat ook niet zijn. Mannen aan de andere kant hebben de indruk dat hun vriendinnen een relatie met hen willen, al repliceren ze niet altijd dat gevoel.

 

Andere opmerkelijke conclusies uit het onderzoek:

• Vrouwen vinden gebonden mannen minder aantrekkelijk.
• Mannen voelen zich meer seksueel aangetrokken tot een vrouw als die al een partner heeft.
• Hoe ouder men wordt, hoe groter alle vermelde verschillen tussen mannen en vrouwen worden.

 

De oorzaak voor deze verschillen is volgens de onderzoek deels biologisch (de mannelijke paringsdrift en het vrouwelijke moederinstinct) en deels cultureel. te verklaren.

 

Bron: Express.be via Wereldgeheimen.nl

Zeg het met een glimlach

AMSTERDAM - Onderschat de kracht van een glimlach niet. De glimp van een lach kan op een subtiele wijze een sterke boodschap overbrengen.

„Een glimlach is een soort taal; een manier om iets te vertellen wat stil in onszelf blijft’’, aldus de Franse psycholoog Paul Ekman in Psychologies. Hij ontdekte 19 ’mededelingen’ in deze stille taal.

Zachte grijns

We zetten er vijf op een rijtje, te beginnen met de zogenoemde ’beleefdheidsglimlach’. Deze zorgt ervoor dat je je snel op je gemak voelt. „Ik kan me nog steeds de glimlach van de bakker herinneren”, vertelt Alexandra.

„Toen ik als kind brood bij hem haalde verwelkomde hij me altijd met een zachte grijns op zijn gezicht. Dat vond ik zo uitnodigend dat ik mijn verlegenheid vergat en rustig brood durfde te bestellen.” De beleefdheidsglimlach is niet intiem maar juist heel algemeen en heeft niet de bedoeling iemand persoonlijk te raken.

Brutale glimlach

Wie wat voor elkaar wil krijgen, kan de brutale glimlach proberen. Ludovic: „Ik wist niet hoe ik een jaar onbetaald verlof moest vragen aan mijn chef. Ik besloot wat brutaler te lachen dan anders en het werkte!”

„Wanneer ik ergens kom waar ik niemand ken, glimlach ik automatisch om me te beschermen”, vertelt Noëlle. Volgens de Franse psycholoog is dat een van de meest bekende manieren van een goed functionerend beschermingsmechanisme.

Emoties

Weer heel anders dan deze defensieve glimlach is de uitdrukking op het gezicht nadat we een blunder hebben begaan. Verontschuldigend lachen helpt ons de situatie meester te blijven in plaats dat we ons laten meeslepen door onze emoties.

De leukste glimlach? Die die tot doel heeft te verleiden wellicht. „Hij deed niets om me te versieren, hij glimlachte alleen maar. En die lach was zo ontwapenend en jongensachtig dat ik geen weerstand aan hem kon bieden”, aldus Claire.

Bron: Telegraaf.nl

Liefde belangrijk voor kinderen

Foto: Daily Mail

AMSTERDAM -  Het is wetenschappelijk bewezen wat rechtgeaarde ouders allang wisten: kinderen hebben liefde nodig, meldt de Daily Mail.

Niet alleen voor de emotionele ontwikkeling van een kind is liefde belangrijk. Het blijkt dat bij kinderen die door de ouders genegeerd worden, de groei van de hersenen achterblijft.

Op de foto is een scan te zien van twee hersenen van driejarige kinderen. De hersens links zijn van een kind dat 'normaal' wordt verzorgd door de moeder. De hersens rechts zijn van een kind dat door de moeder sterk is verwaarloosd. Het kind krijgt weinig aandacht van de moeder. De verschillen zijn overduidelijk: niet alleen de grootte verschilt, maar bijv. ook het aantal 'zwarte vlekken'.

Volgens neurologen komt het verschil maar door één oorzaak: de manier waarop kinderen worden behandeld door hun moeders. Het kind met de kleinere hersenen zal volgens de onderzoekers ook meer gevaar lopen in aanraking te komen met drugs en geweld en waarschijnlijk eerder werkloos en afhankelijk van anderen worden. Daarnaast zullen bij hem, volgens de onderzoekers, meer mentale en gezondheidsproblemen optreden. Ook zullen zij waarschijnlijk later hun eigen kinderen meer verwaarlozen.

Onderzoek in de VS heeft echter uitgewezen dat de cirkel doorbroken kan worden als er ingegrepen wordt en de ouders ondersteuning krijgen.

Bron: Telegraaf.nl

Mate waarin u iemand aardig vindt, beïnvloedt hoe u zijn bewegingen ziet

Geschreven door: Caroline Kraaijvanger



Of u iemand graag mag of juist helemaal niet, heeft invloed op hoe uw brein de bewegingen van die persoon verwerkt. Dat blijkt uit onderzoek. Het verklaart mogelijk waarom voetbalsupporters het idee hebben dat de tegenstander van hun club trager beweegt.

Wanneer we iemand anders zien bewegen, dan brengt dat meestal een spiegelend effect in ons brein op gang: delen van ons brein die verantwoordelijk zijn voor onze motorische vaardigheden worden actief. Maar nieuw onderzoek wijst er nu op dat de mate waarin we iemand mogen invloed heeft op de hersenactiviteit die we vertonen wanneer we een ander zien bewegen.

Experiment

Wetenschappers van de universiteit van Southern California verzamelden mannelijke Joden en lieten ze toekijken hoe andere mensen bewogen. De helft van de bewegende mensen werd aan de proefpersonen voorgesteld als neo-nazi’s. De andere helft als heel aardig en open-minded. Uit het onderzoek blijkt dat het deel van de hersenen dat normaal gesproken actief wordt wanneer we iemand zien bewegen, een heel ander patroon vertoont wanneer proefpersonen iemand zien bewegen die ze niet mogen. Opvallend genoeg ontstaat dat patroon alleen wanneer ze anderen echt zien bewegen: foto’s waarop de ander te zien is, roepen dat effect niet op.

Prikkels

Het onderzoek wijst erop dat de mate waarin we iemand mogen beïnvloedt hoe we prikkels die we omtrent die persoon binnenkrijgen, verwerken. Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat we denken dat iemand die we niet mogen trager beweegt dan deze in werkelijkheid beweegt. “Zelfs iets heel basaals zoals hoe we visuele prikkels van een beweging verwerken, wordt beïnvloed door sociale factoren, zoals onze relatie met anderen en lidmaatschap van een bepaalde sociale groep,” concludeert onderzoeker Mona Sobhani.

Uit eerder onderzoek bleek al dat processen in het brein beïnvloed kunnen worden door hoe iemand anders eruit ziet en of deze op ons lijkt. Deze resultaten wijzen erop dat een abstract gevoel van groepslidmaatschap en niet alleen verschillen in fysieke eigenschappen invloed heeft op het verwerken van prikkels.

Bron: Scientias.nl

Het einde van therapie kies voor liefde

Elke maatschappij uit haar vooronderstellingen over de menselijke aard op een andere wijze. Van oudsher zijn het mythen, rituelen en religie die verklaren hoe een bepaalde groep mensen de mogelijkheden en beperkingen van het menselijk handelen beschouwt. In de moderne Westerse cultuur is de psychotherapie echter de sterkste kracht geworden die bepaalt hoe we onszelf en de wereld zien. Therapie is meer dan slechts een klinische procedure: het is een cultuur op zichzelf geworden. En de belangrijkste aanname van deze nieuwe cultuur is dat de emotionele toestand van mensen de bron is van de meeste van hun problemen. De therapiecultuur formuleert de ervaring van het dagelijks leven als een strijd die gewone mensen zonder professionele begeleiding niet kunnen overleven. Gesteld wordt dat onze gewone ondersteunende netwerken – vrienden, familie, buren – niet sterk genoeg zijn om in onze behoeften te voorzien. Integendeel, de therapiecultuur suggereert dat onze naasten vaak juist de bron van onze emotionele problemen zijn. Daarom worden we in toenemende mate ontmoedigd onze problemen zelf of in samenwerking met vrienden of familieleden aan te pakken. We leven tegenwoordig in een tijdperk van adviseurs, bemiddelaars, trainers, mentoren, ouderbegeleiders en analytici. De bevordering van professionele oplossingen voor alledaagse problemen wordt gedreven door deze nieuwe culturele visie die leert dat we zelf kwetsbaar zijn en dat we niet genoeg hulpmiddelen hebben om het leven aan te kunnen. Therapeuten en adviseurs van allerlei soorten geven voortdurend het signaal af dat de condition humaine wordt gekenschetst door kwetsbaarheid en dat mensen moeilijke emotionele problemen niet zonder deskundig advies zouden moeten aanpakken. Daardoor zijn we in ons persoonlijke leven zo sterk afhankelijk geworden van ‘hulpverleners’.

Lees verder op: NL.Odemagazine.com

TED – Helen Fisher over de liefde

Antropologe Helen Fisher pakt een delicaat onderwerp aan –– liefde –– en verklaart haar evolutie, haar biochemische grondslagen en haar sociale belang. Ze sluit af met een waarschuwing over de potentiële ramp inherent aan misbruik van antidepressiva. Beide video`s hebben Nederlandse ondertitels.




Waarom verlangen we zo veel naar liefde, zelfs tot het punt dat we ervoor zouden sterven? Om meer te leren over onze zeer echte, zeer fysieke nood aan romantische liefde, namen Helen Fisher en haar onderzoeksteam MRI scans van verliefde mensen – en van mensen die net gedumpt werden.

Bron: Visionair.nl

Overdreven of nodig? Liefdespil die scheiding voorkomt

Een echte liefdespil die de passie levend houdt en vaak voorkomende relatieproblemen voorkomt, kan je huwelijk in de toekomst redden, dat geloven Britse onderzoekers althans. Het aantal scheidingen ligt nog steeds erg hoog en er zijn heel wat bekende koppels die een punt achter hun huwelijk zetten als Heidi Klum en Seal. Dit maakte onderzoekers zich afvroegen waarom het zo moeilijk is om de liefdesvlam hoog te houden. Meer koppels gaan volgens experts uit elkaar vanwege de stijgende werkdruk en ruzies om financiën door de economische crisis, maar ook door een slecht seksleven en omdat ze zich tot iemand nieuw aangetrokken voelen.

Nieuwe vorm van therapie?

Daarom werken vorsers nu aan een pil die essentiële neurohormonen combineert. Deze stoffen moeten ons opnieuw verliefd maken op de persoon waarmee we al jaren een relatie hebben en er tevens voor zorgen dat deze gevoelens langer blijven. Dit zou de toekomst van huwelijkstherapie kunnen zijn.

Onderzoekers Julian Savulescu en Anders Sandberg beweren dat de wetenschapp zich binnenkort gaat mengen met de chemische processen van de menselijke aantrekkingskracht.

Deze liefdespil zou volgens hen de volgende ingrediënten bevatten:
Feromonen

Dit zijn geurloze chemische stoffen die emotionele reacties uitlokken, vooral op vlak van seks een aantrekking tussen man en vrouw. Als je dit in een pilletje zou stoppen, kun je het eerste gevoel van aantrekkingskracht verlengen die je voor het eerst voelt voor een partner.

Oxytocine en vasopressine

Deze staan ook bekend als knuffelhormonen, ze worden door het lichaam vrijgemaakt om te helpen een lichamelijke band te smeden. Het brein produceert een hoge hoeveelheid hiervan aan het begin van een relatie. Als je deze via medicatie zou opnemen, versterken ze de intimiteit tussen partners.

Testosteron

Een hoog niveau van testosteron verhoogt het libido van zowel man als vrouw.

CRH

Hoewel dit hormoon soms depressie en angst kan veroorzaken, zorgt dit ook voor scheidingsangst, wat dus ook de band tussen twee personen kan versterken.

Entactogenen

Je treft dit ook in drugs als xtc en zorgt voor gevoelens van openheid, verlangen en stimuleert de emotionele intimiteit.

Bron: HLN.be

De kracht van kwetsbaarheid (Video)

Brene Brown bestudeert menselijke verbindingen -- ons vermogen tot inleving, ons thuis voelen en lief hebben. In een scherpe en grappige lezing op TEDxHouston deelt ze een diep inzicht vanuit haar onderzoek dat haar op een persoonlijke queeste zette om zowel zichzelf te leren kennen als de menselijkheid te begrijpen.

Brené Brown bestudeert kwetsbaarheid, moed, autenticiteit en schaamte.



Bron: TED.com

Bomen knuffelen verbeterd je gezondheid

Boom knuffelen, dat vaak verguisde hippie idee, is goed voor je, dat heeft de wetenschap ontdekt. In tegenstelling tot wat veel mensen denken, wordt je door het aanraken van een boom veel gezonder. In feite hoef je niet eens een boom aan te raken om beter te worden, als je al in de buurt bent van een boom heeft het hetzelfde effect.

In het boek, verblind door de wetenschap van Matthew Silverstone, wordt wetenschappelijk bewezen dat bomen veel gezondheidsproblemen verbeteren, zoals: psychische aandoeningen, ADHD, concentratie niveaus, reactie tijden, depressie en de mogelijkheid om hoofdpijn te verlichten.

Talloze studies hebben aangetoond dat kinderen belangrijke psychologische en fysiologische effecten laten zien, in termen van hun gezondheid en welzijn wanneer zij omgaan met planten. Ze tonen aan dat kinderen zowel cognitief als emotioneel beter functioneren in een groene omgeving en dat ze creatiever spelen in groene gebieden.

Een grote volksgezondheid rapport dat de relatie tussen groene ruimten en geestelijke gezondheid onderzocht concludeerde dat "toegang tot de natuur, aanzienlijk kan bijdragen aan onze mentale kapitaal en welzijn."

Dus waarom heeft de natuur zo'n grote invloed op ons? Tot nu toe werd gedacht dat groene open ruimtes die effect veroorzaakten. Echter, laat Matthew Silverstone zien dat het niets met dit te doen heeft, door wetenschappelijk te bewijzen dat de vibrationele eigenschappen van bomen en planten juist ons voordelen geven in onze gezondheid en niet de open groene ruimten.

Dit vibrationele idee wordt ondersteund in het boek door honderden wetenschappelijke studies, om een overweldigend bewijs te geven dat boom knuffelen achteraf toch niet zo'n gek idee is. Niet alleen is het goed voor onze gezondheid, maar het kan de overheid ook een hoop geld schelen door een alternatieve vorm van behandeling aan te bieden die vrij is.

Een rapport concludeerde het volgende: "Veilige, groene ruimten zouden even effectief zijn als geneesmiddelen op recept bij de behandeling van sommige vormen van psychische aandoeningen.
Zou het niet leuk zijn om vanaf nu te horen, dat artsen bij de behandeling van sommige vormen van ziekten een wandeling in het park voorschrijven in plaats van het nemen van een pakket vol met pillen.

Vertaling: Suzanne EarthWatcher

Bron: Natural News & Earthwatcher.nl

'Getrouwd zijn is goed voor je hart'

Wie getrouwd is en een hartoperatie moet ondergaan, heeft drie keer zoveel kans om de drie maanden erna te overleven. Dat blijkt uit onderzoek onder 500 hartpatiënten van de Emory Universiteit in de Amerikaanse stad Atlanta.

'We ontdekten dat getrouwd zijn de overlevingskans vergroot, zowel bij mannelijke als vrouwelijke patiënten. Dit onderzoek onderstreept het belang van echtgenoten als verzorgers bij gezondheidsproblemen,' stelt Ellen Idler.

Hoewel uit de gegevens niet bleek wat het grote verschil in overlevingskans veroorzaakt, kwamen uit de interviews wel wat aanwijzingen naar voren. 'De getrouwde patiënten gingen optimistischer de operatie in dan de singles. Als gevraagd werd of ze de pijn, de zorgen en het ongemak zouden kunnen doorstaan, antwoorden de gehuwden vaker met ja.'

Ook bleken de singles vaker te roken. Uit eerdere studies bleek al dat getrouwd zijn beschermt tegen vroegtijdig overlijden. De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in de Journal of Health and Social Behavior.

Bron: Volkskrant.nl

Babyjaren van cruciaal belang voor latere romance

Geschreven door Caroline Hoek

Uw relatie met uw moeder in de eerste 18 maanden van uw leven voorspelt hoe uw andere relaties gaan verlopen.

Jong geleerd, oud gedaan. Dat geldt ook voor liefhebben, zo concluderen wetenschappers. De eerste 12 tot 18 maanden van ons leven zijn daarbij cruciaal. “Je ervaringen met je moeder tijdens de eerste twaalf tot achttien maanden van je leven voorspellen je gedrag in romantische relaties die je twintig jaar later hebt,” vertelt onderzoeker Jessica Salvatore. “Voor je het je kunt herinneren, nog voor je de taal spreekt om het te beschrijven en op manieren waar je je niet van bewust bent, nestelen impliciete houdingen zich in je geest.” Mensen krijgen ideeën over hoe ze behandeld moeten worden en of ze de liefde en affectie wel waard zijn.

Onderzoek

Salvatore baseert haar conclusies op onderzoek. Onder meer met 75 kinderen die vele jaren op rij gevolgd werden. De kinderen werden samen met hun moeder geconfronteerd met rare situaties die stress opleverden. Op basis daarvan keken de onderzoekers hoe hecht de twee waren. In de jaren die volgden werd de emotionele en sociale ontwikkeling van de kinderen goed in de gaten gehouden. Zo werd er bijvoorbeeld gekeken hoe goed de inmiddels volwassen geworden proefpersonen in staat zijn om conflicten met vrienden en ook geliefden op te lossen. Ook bestudeerden de onderzoekers eerder onderzoek dat naar dit onderwerp is gedaan. Ze beschrijven hun studie in het blad Current Directions in Psychological Science.

Verklaring

Het onderzoek verklaart gedrag. Bijvoorbeeld waarom mishandelde kinderen later zelfs ook kinderen gaan mishandelen. Het is een patroon dat er al van jongs af aan in zit en dat zeker in perioden van stress weer boven kan komen.
Dat wil niet zeggen dat een kind dat nooit is liefgehad op latere leeftijd niet kan liefhebben. Of dat een mishandeld kind altijd uit moet groeien tot een mishandelde ouder. Als mensen zich ervan bewust worden welke patronen ze onbewust nastreven dan kunnen ze deze herzien, zo stellen de onderzoekers.

Bron: Scientias.nl